تقدیم به خانم جزایری ؛)

جوشش کند از بین لبانت    _    تکریم و تمنا و متانت

هر لحظه چیلیکی و صدایی و اشارت   _   از مهر سر انگشت و بیانت

من محو جمال بی نظیر و دلربایت   _   تو غرق در انگیزه ی خدمت

از شیطنت گوشه ی چشم و ابروانت   _   ای وای که صد کشته دهد سرخ لپانت

این نصف زبانی تو وتن صدایت   _   گر حل نشود مشکل ما بسر فدایت

در عین بد اخلاقی و سختی ، اقتدارت   _   رفتم به فنایت ، رفتم به فنایت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *